dinsdag 10 februari 2009

De tuin wordt wakker

I've been thinking about the title of My weblog:
VILLA EXTRA
about everyting that makes life extra special


I named it VILLA because I dream about living in a villa (I am afraid it will not happen in this lifetime) and EXTRA because I have an extra small gardenhouse in my garden (an allotment) What does make life extra special? All kinds of things but the main thing is: Our 3 children....but they just don't want to be a part of my weblog...no photographs...no stories, it is a shame because I am so proud of them. With children it is the same thing as it is with a garden...you start having one or 2 or 3 and you don't know what to expect...when you neglect them it is a mess in no time. And that is what I have been doing with my garden (an allotment of about 600 m2) so I am going to be busy the next months trying to get it organised again...with a little help from my neighbours who I keep motivated by feeding them cakes and pies.



Ik zat zo eens eens een beetje te denken over de kopregel van mijn weblog.

VILLA EXTRA
over alles wat het leven extra leuk maakt

Mijn weblog heet Villa Extra als een soort van grapje..., had graag in een villa gewoond maar berust inmiddels in het feit dat het er hoogstwaarschijnlijk nooit van zal komen.In mijn volkstuin heb ik een extra piepklein huisje en 2 kassen. Wat maakt het leven eigenlijk extra leuk voor mij? Van alles en nog wat... maar het belangrijkste is eigenlijk: onze 3 kinderen. En wat wil nu het geval? Ze willen op generlei wijze geportretteerd worden voor mijn weblog. En dat terwijl ze best het aanzien waard zijn, al was het alleen al omdat ik ze zelf heb gebaard. Het is met kinderen eigenlijk net als met een tuin. Je begint er aan maar je weet eigenlijk niet waar je aan begint. Het vergt een partij onderhoud...bloed, zweet en tranen. En als je even niet oplet wordt het een bende. Als je te lang niet oplet heb je de macht verloren. Zowel de tuin als de kinderen worden eigen baas...bij kinderen is dat op de lange duur niet erg natuurlijk maar bij een tuin wel. En dat heb ik gemerkt..ik heb de afgelopen 3 maanden te weinig tijd aan mijn volkstuin van ruim 600 m2 besteed en nu heb ik een ontieglijke berg achterstallig onderhoud.
Gisteren heb ik besloten mij de komende tijd op de tuin te werpen ten einde de boel uit de winterslaap te halen. De buurmannen op de tuin reageerden verdeeld, nummer 1 begint elke zin begint met: "Er komt helemaal niks van terecht" als ik mijn plan van aanpak aan hem voorleg en nog even aan de hand van voorbeelden aan hem uitleg hoe ik het dag voor dag denk te kunnen gaan behappen. Er is er nog eentje die dan heel zachtjes zegt: "Ik heb er het volste vertrouwen in", hetgeen meteen weer ontkracht wordt door buurman 1 die zeker weet dat het nooit wat wordt met mij.
Gisteren ben ik dan toch maar vol goede moed begonnen, een beetje stram van de winter, al snel stond mopperbuurman naast me met hark en advies: "Je kan gerust je border harken, het maakt allemaal geen pest uit voor de planten" Ik protesteerde nog een beetje want de nieuwe plantjes die net hun neuzen boven de grond steken worden dan wel beschadigd door die grote hark van hem....het mocht niet baten en eerlijk gezegd was ik ook wel een beetje blij dat hij met zijn brute kracht dat geneuzel van mij kwam ondersteunen..het gemopper heb ik dan maar voor lief genomen....Na 2 uur flink harken en vaste planten terugsnoeien mag ik trots melden dat we 1/100 van de tuin onder controle hebben (4 vuilniszakken afval). Vandaag ga ik verder en zal de buurmannen alvast wat stimulerende middelen toedienen in de vorm van tompoezen....werkt als doping op een sporter...

vrijdag 6 februari 2009

nieuwe kast/ new cabinet

Een poosje geleden heb ik een oude kast gevonden in de schuur van een oud boerderijtje...De bewoners hadden hem al afgedankt maar hem toen toch maar op Marktplaats gezet om te proberen er wat voor te krijgen. Hij stond er heel zielig in het donker, helemaal onder de spinnenrag in de modder. Had al een maand op Marktplaats gestaan en niemand die hem wilde....Donkerbruin, met een klein scheurtje in één van de originele ruiten.
A couple of months ago I bought an old cabinet. I had found it in the dark shed of an old farm, it was standing there in the mud and nobody wanted it. The owners had already said goodbye to the cabinet but then decided to try to sale it. The first month...nobody showed up. But then....I took the challenge, took it home and gave it a nice new paint.

Ik heb hem meegenomen, hij paste op de mm nauwkeurig in de auto, in 2 delen, had geen mm breder moeten zijn want dan was het niet gelukt....

I took it home in our car, it did just fit in the car...it shouldn't have been 1 mm larger...

Ik heb hem gewassen, ontvet, geschuurd en 3 keer geschilderd...was best een klus maar toen was hij helemaal naar mijn zin...
Thuis heeft hij een plekje gevonden tegen het laatste stukje muur waar hij nog tegenaan kon en ik heb hem ingericht met alleen maar wit van de rommelmarkt en hartjes, gecombineerd met oude sieraden.
There only was a very little clear spot left in the livingroom so it had to go there...I hope I won't find any other cabinets in the next months.

De kinderen in de fotolijstjes zijn niet die van mij....ze komen uit een boekje met zwart wit foto's van kinderen dat heet: "Knuffels"

















donderdag 5 februari 2009

Windlust:The mill of Goudswaard, de molen van Goudswaard














"Windlust" is a grain mill in Goudswaard, a little village in Zuid-Holland, a part of The Netherlands. The groundsailer is a monument and when it is true that it dates originally from 1694 (the sign on the mill says it is from that year) it would be one of the oldest grain mills in The Netherlands.

Windlust is een korenmolen in Goudswaard, in de gemeente Korendijk, Hoeksche Waard, Zuid-Holland... De grondzeiler is een rijksmonument en zou volgens de tekst op de molen uit 1694 stammen. Hier zijn echter twijfels over. Als het klopt is de molen daarmee één van de oudste korenmolens van Nederland.

Windlust has been in business till 1945, but after that year it started to collapse. In 1960 the village of Goudswaard bought the old mill and started a large renovation project. The millmaker was in a terrible accident in 1962 when a big part of the mill fell down on top of him. He survived the accident but it took a long time to recover from it. In 1978 they took off the white paint so that the original stones got visible again.

Windlust heeft tot 1945 gemalen en is daarna in verval geraakt. In 1960 kocht de toenmalige gemeente Goudswaard de molen en begon met de restauratie. In 1962 stortte de molen tijdens de restauratie werkzaamheden grotendeels in waarbij de molenmaker onder het puin terecht kwam...hij is hier uiteindelijk weer van hersteld. Tijdens de restauratie van 1978 is de molen ontdaan van het witte pleisterwerk waarna de originele steenkleur weer zichtbaar werd.

Een vrijwillige molenaar laat de molen op zaterdagen draaien.

dinsdag 3 februari 2009

Not just a little bit shabby

How about these new colours for my blog? I tried the colour white to make it look fresher...please leave your comment...
Wat te denken van mijn nieuwe achtergrondkleur wit. Is het wat? Graag jullie commentaar....
Jeannette has been collecting shabby chic ornaments and flowers for about 30 years, there is no room left for any new arrival but still...each time she finds someting she manages to make space fot the new treasure.
Jeannette spaart al ongeveer 30 jaar shabby beeldjes, er is eigenlijk geen plaats meer voor nog meer shabby chique erbij maar elke keer als er wat aangeschaft wordt kan het er toch nog net tussen.
The jar has a mosaïc on it from old pieces of China and pieces of typical Dutch crockery.
De pot is gemozaïkt met scherven, alleen maar van bloemetjes serviezen en oerhollandse tafereeltjes.